Wie eraan twijfelde …

28 nov 2018 | herman
Wie eraan twijfelde …

Hoe hooggespannen de verwachtingen ook waren na 12 klassieke partijen zonder een beslissing, en des te meer na die onbegrijpelijke 12de partij waarin Carlsen niet eens wou of durfde te doen waar hij goed in was, uiteindelijk viel alles binnen de kortste keren in de oude vertrouwde plooien. Carlsen maakte gewoon gehakt van Caruana en deed dat op de snelst mogelijke manier: na 3 van de 4 voorziene rapidpartijen was de klus geklaard: 3-0, de 4de partij hoefde niet meer.

Wat leren we daar nu uit? Dat Carlsen simpelweg nog altijd de beste is, en dat hij dat demonstreert op zijn manier: met dat simpele “I don’t care” na de 12de partij zet hij al zijn critici, van Kasparov tot het neefje van oom Jan, een grote, dikke neus. Het kan me niet schelen wat jullie zeggen, wat Sesse zegt, of Stockfish, Komodo, Houdini …, ik maak het verschil wel waar ik het het best kan maken.

Zelf word ik daar niet zo blij van. Als je zo’n meesterschap kunt tonen in het snelle werk, waarom kun je dat dan niet in de klassieke partijen? Kijk, 0-0 is voldende, ik win toch met de strafschoppen. Veel glans vind ik dat niet hebben. We hebben een wereldkampioen schaken die niet kan of wil winnen in het reguliere schaken waar het eigenlijk over gaat. En voor zijn tegenstander is het een onverdiende afgang: een knap regulier WK spelen en niet bepaald de mindere zijn, en dan op een drafje totaal weggespeeld worden in het schaak waarover het eigenlijk niet gaat.

Het is wat het is, je kunt Carlsen de wereldtitel niet misgunnen: vooralsnog is hij gewoon de beste ter wereld. Wie hem wil kloppen, zal nog wat moeten groeien.

RSS-feed  SKOG op Facebook SKOG op Twitter Youtube  Picasa 

Skotto

65 gokken geregistreerd

Laddertoernooi

1 speler aangemeld

Dagelijkse puzzel

Laatste reacties

Belgian Chess History

Liga Antwerpen

SKOG op Facebook

Actueel

Kalender

1 jaar geleden

10 jaar geleden

Fotoalbum

Handig