Interclub 09-10 ronde 11
Hoboken 2 - SKOG 1
- Het beloofde een moeilijke namiddag te worden. De laatste ronde van de Interclub-competitie moeten knokken om niet te degraderen. Er zijn leukere dingen...
Omdat we tegen één van de vier kandidaat-zakkers, Moretus 2, moesten aantreden waren er vooraf wel enkele vaststellingen te maken:
- Bij winst waren we zeker van behoud
- Bij gelijkspel waren de kansen zeer groot van behoud
- Bij licht verlies (3,5-2,5 of 4-2) hangt het af van de uitslagen van Overpelt en Landegem
- bij zwaar verlies zakken we zo goed als zeker
Dit leek een haalbare kaart te worden, tot ... het 14 uur wordt en we zien dat Moretus zich versterkt heeft met 3 topspelers. Zelf waren we we ook (lichtjes) versterkt doordat voor het eerst dit seizoen Stijn én Pascal speelden. Het besef dringt echter door dat we al zullen moeten stunten deze middag willen we volgend jaar nog een SKOGploeg hebben in 3de klasse.
De borden staan zo dicht op elkaar dat na 5 minuten Pascal al op de klok van Lino drukt en Lino van de cola van zijn tegenstander slurpt. Daar bleef het gelukkig bij.
Jan heeft er op het eerste bord zeker geen slecht seizoen op zitten gezien de tegenstand. Ook vandaag krijgt hij weer een speler voorgeschoteld van 2150 elopunten. Jan houdt de zaakjes echter mooi onder controle en besluit al vrij snel tot remise. Yes, het eerste halfje van de broodnodige 2 punten is binnen.
Lino en Stijn staan ondertussen al veelbelovend waardoor er toch terug wat hoop komt. Na sterk gemanoeuvreer van Lino op de damevleugel besluit diens tegenstander een kleine kwaliteit te geven om erger te voorkomen. Hij bouwt daarop een vesting waar Lino niet doorgeraakt, en beiden berusten dan ook in remise. Het tweede halfje is binnen!
Bart wordt ondertussen vakkundig opzij gespeeld: 2-1.
Stijn zijn aanval moet wel winnend zijn geweest, maar in de tijdnoodfase weet de tegenstander toch te ontkomen en het punt zelf binnen te halen: 3-1.
De Skoggers zien de bui al hangen. We hebben nog 1 punt nodig, die we moeten verdienen op de borden van Pascal en Nikolaas. Beiden zitten echter in een verloren lijkend eindspel in de hoop het onmogelijke toch nog te verwezelijken.
Pascal komt in een eindspel paard en 3 pionnen tegen paard en 4 pionnen. De extra pion is daarenboven een ver opgerukte a-pion terwijl de koningen zich nog op de g-lijn vertoeven. Pascal geeft echter tijdelijk een tweede pion om als eerste met de koning naar het centrum te kunnen lopen. Het blijkt de perfecte strategie want er gaan wat pionnen van het bord, en de eindstelling paard tegen paard en pion is remise. Onverhoopt valt hier dus ons derde half puntje, maar tegelijk wisten we dat het weinig uitmaakte want Nikolaas stond verloren...
Althans, dat is wat iedereen dacht. Er ontstond een eindspel op het bord waarin, Nikolaas met zwart en ieder een dame en zes pionnen, een gedekte vrijpion moest dulden op c6, gedekt door de witte dame op c2. De koningen stonden ver verwijderd op de koningsvleugel. Nikolaas' dame leek dus gebonden aan de c6-pion wat onhoudbaar zou zijn. Er was dus maar één alternatief: op zoek naar de eeuwige schaak: De3! Boeng, de zwarte dame laat de c6-pion los, maar dreigt schaken langs alle kanten. Wit probeert een weg te vinden voor zijn koning richting zwarte koning, maar Nikolaas vindt de ideale schaken, en na een reeks bloedstollende schaken, moet de tegenstander de remise aanvaarden. De andere Skoggers die niet meer durfden te kijken naar het bord en dus de zenuwen aan het doorspoelen waren aan de toog, sprongen een gat in de lucht! 2-4 en nu afwachten wat Overpelt en Landegem hadden gedaan. Duimen maar!
Voor Moretus is het treurnis troef. Zij hadden gehoopt met deze opstelling hun vel te redden, maar zakken nu zeker.
Afspraak vervolgens in het Theatercafé waar we onze voeten onder tafel schuiven voor het einde van de Interclub-competitie te vieren. Maar is dit wel het einde? Als eerste sijpelt de uitslag van Landegem binnen. Zij hebben met 2,5-3,5 verloren van Brasschaat, waardoor ze evenveel matchpunten als bordpunten behalen dan SKOG! Onze voorzitter heeft gelukkig het reglement bij en daarin staat dat bij gelijkheid van match- en bordpunten, er een testmatch gespeeld moet worden indien het over promotie of degradatie gaat. Gepland op volgende zondag.
De uitslag van KGSRL-Overpelt blijft echter uit. Alle mogelijke netwerken worden ingeschakeld, maar niemand die de uistlag lijkt te weten. Op de KBSB site verschijnen de uitslagen normaal ten vroegste om 23 uur, en die van KGSRL meestal pas 's maandags, maar rond 22 uur besluit Wim om toch eens op zijn GSM de bondssite te raadplegen. De spanning stijgt ten top als de pagina met de eindstand opengaat. We zien onmiddellijk dat alle uitslagen in het rooster zijn ingevuld en ... SKOG staat niét bij de laatste 2. De overgebleven ploeggenoten springen recht en bellen onmiddellijk de voorzitter en ploegkapitein Jan die net was vertrokken. Gejuich aan de andere kant van de lijn.
Het verschil blijkt minimaal. Overpelt verloor met 3,5-2,5 waardoor SKOG, Landegem en Hoboken elk 6 matchpunten behalen. De bordpunten zijn respectievelijk 123, 123 en 122. De tweede daler is Overpelt.
Een onwaarschijnlijk spannend einde van een kwakkelseizoen van SKOG 1. De ambitie is om Volgend jaar beter te doen, maar daarvoor hebben we zeker versterking nodig. Iemand?
- pascal
Schilde 1 - SKOG 3
- Spelen bij Schilde 1, dat is bij hun enige ploeg in de IC, in 4e nationale. Ze hadden het ongeluk om de eerste ronde thuis te zitten wachten, terwijl ze in feite op verplaatsing moesten spelen. Volledige ploegforfait die ronde, en toch stonden ze ondertussen 2e in de rangschikking voor we aan de partijen begonnen. Een zaal bijna zo groot als bij ons, voor vier borden. Ze zouden niet 2e eindigen, dit seizoen. Als je Wout mee hebt stelt zich dit seizoen alleen nog de vraag om hoe laat hij gewonnen heeft, wel ditmaal was het om kwart voor drie, weliswaar tegen een wel erg lage elo-tegenstander. Ik zeg hem je moet niet helemaal op ons wachten hoor, neem gerust bus 41 terug naar huis maar Wout, solidair, bleef bij ons en zag een uurtje later Wim winnen op 1 die daardoor na een grote rokade start toch nog een zeer behoorlijk seizoensresultaat neerzette, waar hij best nog mee kan tevreden zijn op dat oh zo moeilijke bordje 1. Ik had mijn bril bij, en zag mijzelf erg goed staan na 20 zetten, maar verzuimde om pion h7 op te peuzelen, en aanvaardde dan maar het 2e of 3e remisevoorstel van zwart, er voor zorgend dat de beide matchpuntjes mee naar Mortsel vertrokken. Want Quinten, hij kwam, hij zag, en hij verloor. Tegen oude krijger Paul Jacobs moet je heel goed je best doen, en Quinten had daags voordien een Buitengewone Algemene Vergadering bij de KBSB meegemaakt, niet verwonderlijk dat je daar de dag nadien nog buikpijn van overhoudt.
We eindigen 5e. Meer relax kun je een seizoen niet spelen. Borgerhout 5 redt zich, enkel en alleen omdat het de eerste ronde tegen ons won voor de groene tafel in plaats van gelijk te spelen (Quinten en Wout zaten verkeerdelijk op elkaars plaats), en ze mogen daarvoor wel eens een keer onze schoenen komen poetsen. Of een bak Duvel laten afgeven natuurlijk. (Werner, jij speelt hier wel de go between man ?) Voor de individuele prestaties kan je de Skog site nakijken. We speelden erg stabiel, 8 ronden met hetzelfde viertal, en de drie andere keren werden we uit de nood geholpen door super sub Guy Wuyts, die inviel met een 3 op 3 !
Alles bij elkaar een prachtig seizoen, en hopelijk volgend jaar nog zo eentje ! Maar met de elo- en andere turbulenties weet je maar nooit hoe de ploegsamenstellingen er volgend seizoen zullen uitzien. - carlo
St.-Niklaas 2 - SKOG 4
- 21/03/10 St. Niklaas 2 - SKOG 4 8-8
Bord 1 Wit: Niels Ongena (1639) - Zwart: Luc Pattyn (1671) 3-1
onder&uit. Luc.
Bord 2 Zwart: Jelle Van Goethem (1503) – Wit: Jef De Meyer (1655) 2-2
Een opening zonder geschiedenis bracht ons in een gelijk middenspel. Ik dacht een stuk te kunnen winnen maar een niet voorziene afruil van zwart leverde mijn tegenstrever pionwinst op. De pluspion was een dubbelpion en zwart bleef tevens gederokeerd achter, toch enige compensatie dus. Zwart liet ook toe dat ik een onaantastbaar paard op e5 kon plaatsen. Ik kon de pluspion terugwinnen maar moest daarvoor mijn sterk paard inleveren voor zijn mindere loper. Waarschijnlijk had ik beter de pion gelaten voor wat hij was en gekozen voor initiatief. Nadien verzandde de partij in een remise stelling. Ik had misschien nog even moeten aandringen want zwart had nog 20 minuten voor 10 zetten tegenover 40 minuten voor wit. Laten we het maar houden dat het een plus remise werd voor wit. Jef.
Bord 3 Wit: Maarten Covents (1328) – Zwart: Patrick Van Hecke (1637) 2-2
Bijna was het gelukt. Vrouwe Fortuna liet ons echter in de steek. Dit is het derde jaar dat we met onze ploeg op een derde plaats stranden in reeks vijf. Volgend seizoen moet het lukken. Dan promoveren we naar derde. Indien dit niet lukt laat ik mijn baard groeien zoals prins Filips! Patrick.
Bord 4 Zwart: Bart Kuenen (11326) – Wit: Gert De Block (1639) 1-3
Tegen een roedel jonge honden uit St. Niklaas zouden we het niet onder de markt hebben. Wat we al langer wisten bleek ook. Geconcentreerd spelen was de boodschap want we hadden zelfs nog een kleine mathematische kans om te promoveren als beste tweede in afdeling 5. Daarvoor moest o.a. Anderlecht verliezen en wij winnen. Ik was als eerste klaar door na snel spel een technisch gewonnen positie te bereiken. Het was nog wel wat saai knutselwerk maar gelukkig liet ik de prooi niet ontsnappen. Vijf minuten later tref ik Luc zwalpend aan op het trottoir ; een offer had verkeerd uitgepakt. Een uur later komt Jef remise overeen in een toreneindspel, wat Patrick inspireert om hetzelfde te doen : 2-2. Fier tooien we ons met een lauwerkrans en bestijgen we niet ontrots de derde trede van het laureatenpodium op het immense St. Niklase marktplein. Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 10
SKOG 3 - Deurne 2
- Deurne, elke ontmoeting met deze club blijft voor mij iets speciaal. De club omarmde me, als beginneling, en ik speelde 10 jaren in de Tubbax. Dat is ondertussen een poosje geleden ! Deurne 2 kwam vandaag reeds als kampioen van het aan gang zijnde seizoen fier ende trots binnen, en wandelde weg met een krappe zege 1.5-2.5 en ik heb er eeuwig spijt van. Ik vergeet mijn bril, probeer gedurende een uur te spelen anderhalve meter van mijn bord, verga dan van de hoofdpijn, en besluit om 15h over en weer 20’ naar huis te wandelen, dik tegen mijn zin en pisnijdig op mezelf want ik weet en besef hoe tijdsgebonden ik in mijn partijen ben. Bril op de neus, 20’ kwijt.
Blunder dan uren later natuurlijk een dynamische gelijke stelling weg in hevige tijdnood, ik miste mijn 20’ heel heel erg. Tja, bijzonder dom omdat je je kameraden ergens in de steek hebt gelaten. Je bent niet professioneel genoeg met je ding bezig geweest. Ik verloor de partij al op het moment dat ik om half twee thuis vertrok, zonder bril. Maar goed, die collega’s speelden dus allen remise, een echt heel goede prestatie tegen een ploeg die met Greta Foulon iets van 1900 elo neerzet op het 4e bord !
Voor Deurne is het natuurlijk goed dat ze terug een ploeg in 3e zullen hebben, maar ze hebben, naar eigen zeggen, een probleem : je moet die 2 mensen extra vinden, die in 3e mee kunnen scoren af en toe !
En als kers op de taart van onze ontmoeting met hen vernam ik aan het eind van de après schaak van een van hun spelers dat Pascal mijn schoonzoon zou zijn, van een kwakkel gesproken, sorry Pascal, sorry lieve Vanya !! Wat wordt er allemaal verteld in ons kleine schaakwereldje, ooit vernam ik brutaalweg van madame Adams zaliger gedachtenis dat een bekende schaker X wiens naam ik nu niet zal vernoemen aanpapte met … mijn echtgenote zaliger gedachtenis, waar pertinent nooit iets van waar was of is geweest.
Wim, Quinten en Wout proficiat met jullie prestaties, op naar de laatste ronde, binnen 14 dagen in Schilde, waar ik, ik beloof het, mijn bril zal bij hebben, en met wit zal winnen ! Schilde weze hierbij gewaarschuwd … - Carlo
SKOG 4 - Mechelen 4
- 07/03/10 SKOG 4 – Mechelen 4 9-7
Bord 1 Wit: Luc Pattyn (1695) - Zwart: Walter Huyck (1642) 2-2
P6-L6= Luc.
Bord 2 Zwart: Jef De Meyer (1678) – Wit: Jan De Geest (1602) 1-3
Het was weer even geleden, ik heb me nog eens laten pakken in de opening. In een Pirc verloor ik na een zet of tien de kwaliteit. Mijn tegenstander wist niet direct wat hij moest aanvangen met de kwaliteitswinst en zocht te vergeefs naar winnende zetten. Na de tijdcontrole had hij de winnende voortzetting gevonden. Hij gaf de kwaliteit terug maar hield er 2 verbonden vrijpionnen aan over. Zijn tijd begon te krimpen en ik hoopte nog op remise. Te vergeefs, suf gespeeld zag ik zelfs een mat in 2 niet aankomen. Jef.
Bord 3 Wit: Van Hecke P. (1657) – Zwart: John Pevar (1420) 3-1
Tegen een versterkte Maneblussersploeg wonnen we vrij gemakkelijk. Ik speelde met wit een spannende partij. Na de opening 1) e4 – e5 2) f4 – exf4 3)Pf3 – Ld7 4) Lc4 – Lh4 is Wit de rochade kwijt. De compensatie voor wit is dat het zwarte g- paard zich zeer moeilijk kan ontwikkelen. Na een twintigtal zetten won ik spectaculair drie vijandelijke stukken na elkaar,en meteen de partij. Patrick.
Bord 4 Zwart: Gert De Block (1652) – Wit: Kinten Fransen (NC) 3-1
Dit wordt alweer een net-niet-seizoen, voor de beste tweedes vissen we wellicht net achter het net in reeks 5K. Ik ben onlangs weer aan het studeren gegaan ; vorige maand heb ik op een ochtend gestuwd door cafeïne en nicotine en gewapend met bic en bril de Winawer (in het Frans) ter hand genomen. Aan de praktijk toetsen deed ik gisteren en het resultaat liet toe dat ik al om 16:15 goedgezind naar de toog kon trekken. Aan iedereen die het vroeg kon ik niet ontrots gewonnen antwoorden. Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 9
Temse 1 - SKOG 1
- 2-4 had het moeten worden, met 3,5-2,5 mochten we naar huis. Het zit onze ploeg duidelijk niet mee, al hebben we dat zoals het in schaken altijd gaat, vooral aan onszelf te danken.
- Jan maakte met zwart snel gelijk in de opening. Met ruimtevoordeel en initiatief probeerde hij daar meer van te maken. Vijf keer wees hij in totaal een remiseaanbod af (is het nog sportief om vijf keer remise voor te stellen?). Toen zijn tegenstander een fout schijnoffer deed, verloor zwart echter de pedalen. In plaats van af te wikkelen naar een winnend eindspel, verloor hij twee kostbare tempi en daarmee de partij. Balen doe je dan.
- Bart probeerde de hele partij ijzer met handen te breken, maar zijn tegenstander verdedigde zich goed. Ook in het toreneindspel werd het evenwicht niet verbroken. Remise.
- Nikolaas investeerde zoals we dat van hem gewoon zijn materiaal om voordeel te krijgen. Hij won de dame voor toren, loper en pion. Daar had hij heel wat werk aan, maar met een kwaliteitsoffer haalde hij de buit mooi binnen.
- Lino kwam moeilijk te staan, had de handen vol met een opgerukte vrijpion en verloor. We volgende te weinig van de partij, maar naar verluidt miste hij toch een kans op winst.
- Tobias weigerde een paar keer remise en trok met een voordelige stelling ten aanval. Helaas, in plaats van de oogst binnen te rijven, liet hij zich een vork aan zijn been lappen. Over and out. - jan
NLS 2 - SKOG 3
- NLS kwam met een sterkere ploeg dan in de vorige ronden. Hun redenering luidde, met de zesde plaats komen we in degradatiegevaar en hebben we dus een sterke ploeg nodig.
Totaal onterecht dus. Op bord 2 zat een 1980 tegen carlo, al de andere elo's hebben we nog niet nagekeken, op bord 1 heeft wim de stelling complex proberen te maken door
2 stukken tegen een toren te geven... maar uiteindelijk verloor het.
Op bord 2 heeft carlo een mooie theoretische engelse stelling verkregen, maar speelde de b-pion vooruit en verloor deze pion, tot overmaat van ramp kwam de toren van de tegenstander via de c-lijn binnen en einde partij.
Quinten heeft een match gespeeld waarbij hij in een openingsfase b6 speelde, om c6 uit te lokken. terwijl de loper op c8 en paard op b8 staan en eveneens toren op a8. Quinten hoopte om de pion te winnen, wat volgens nils mogelijk was met behulp van Pe4 en even later een pionoffer.
Maar Quinten had het zo niet helemaal gezien en probeerde zijn stukken vrij te spelen met en kwaliteitsoffer en het opgesloten houden van de dame van de tegenstander.
Best een vrij complexe partij, maar de tegenstander bleef koel, wikkelde af en won.
Ikzelf speelde de voorlaatste partij, een vrij complexe stelling waarbij er 4 pionnen op de derde rij kwamen te staan (kan nooit goed zijn, denk je dan).
maar ik had in het begin van de partij reeds een loper tegen een paard verkregen. Uiteindelijk kwam mijn tegenstander in tijdnood en deed een iets te passieve zet, waardoor ik in de stelling kwam en tot 2 keer toe de vork over het hoofd zag, maar derde keer goede keer en op zet 40 blundert hij zelfs zijn dame weg, met 6 seconden op de klok.
Over en uit.
3-1.
We waren allen van mening dat een overwinning mogelijk was, indien de tegenstander niet extra versterkt kwam opdagen.
Jammer.
- Wout
Temse 4 - SKOG 4
- 28/02/10 Temse 4 - SKOG 4 5-11
Bord 1 Wit: Marc De Meireleir (1522) - Zwart: Luc Pattyn (1671) 1-3
kwaloffer --> #. Luc.
Bord 2 Zwart: Alain Van Der Doodt (1351) – Wit: Jef De Meyer (1655) 1-3
Zoals gewoonlijk voor de wit speler: een opening zonder veel druk, een saai middenspel waarbij de combinaties worden geschuwd maar naar een betere positioneel stelling wordt gezocht, die een klein voordeel geeft in het eindspel. Tegen een sterke tegenstander hou ik dan meestal remise en een zwakkere gaat gewoonlijk onderuit. Voilà zo ging dat vandaag ook. Het zal met deze spelstijl altijd een lange partij worden en de vonken vliegen er nooit af. Toch tracht ik momenteel mijn stijl te verbeteren, nee geen spektakel in het middenspel… mijn eindspel aanscherpen ja! Jef.
Bord 3 Wit: Roeland Heerwegh (1378) – Zwart: Patrick Van Hecke (1637) 2-2
Temse 4 was uiteindelijk geen partij voor ons. De zege was nog overtuigender geweest als ik niet werd afgeleid door de Schelde en het stormweer. Het prachtige gelegenheidslokaal van Temse was gelegen aan de machtige stroom. Melancholisch dacht ik heel de tijd aan zie je de lichtjes van de Schelde Van Bobbejaan Schoepen. Ik ben geen hielenlikker, maar… een pluim voor onze ploegleider Jef. Iedereen stond in bewondering voor zijn vechtlust, hij boog na vijf uur knokken een remise stelling om in een klinkende winstpartij. Patrick.
Bord 4 Zwart: Laura Blommaert (NC) – Wit; Gert De Block (1639) 1-3
Het idyllische Temse bood een uitstekende locatie voor ons zondagse uitje. We speelden in een oud hotel gebouwd in fiftiesstijl (beetje Caraïbische stijl) met zicht op de Schelde. Toen het peil steeg van 7.5 m tot een nauwelijks leesbare 1 ben ik Patrick toch maar gaan inlichten kwestie dat die nog genoeg tijd zou hebben om zijn auto te redden uit de klauwen van een apocalyptische zondvloed. In de verte zagen we nog de restanten van de Boel-scheepswerf en binnenin het speellokaal/restaurant annex hotel getuigden glazen uitstalkastjes met drie-en viermasters erin van een ter ziele gegane grandeur. Ook hingen er munten aan de muur daterend van 1823. Mijn schaakpartij had weinig om het lijf. Mijn jeugdige tegenstandster speelde ergens wat te snel en verloor materiaal na een Spaanse opening. Rond halfvier kon ik al gaan genieten van een Bornemse triple. Gert.
- jef
Willebroek 1 - SKOG 6
- Verslag Willebroek-Skog6 Ronde 9
Nadat we door een wegomlegging (een groot deel van Willebroek lag opgebroken) vijf minuten te laat arriveerden, werden we ontvangen in een multifunctioneel centrum van de stad (kunstschool, arbeidsbemiddeling,...), waar onze toch wel sympathieke tegenstanders ons stond op te wachten en de tijd nog niet hadden gestart. We schaakten in een klaslokaal, waar het evenwel stil was (ttz wegens een voor de rest verlaten gebouw, maar door de storm waaide de voordeur steeds open), maar waar men voor de drank aangewezen was op enkel cola, water en fruitsap en blikjes bier in een frigobox.
De partij van Ruben begon in mineur, omdat hij na de opening zeer goed stond, maar waar Benjamin na 20 minuten opmerkte dat dame en koning verkeerd stonden. Er werd dan maar besloten om de partij opnieuw te beginnen. Na een aanval van de tegenstander, die feilloos ongedaan gemaakt werd, kon Ruben een paard insluiten en even later won hij een kwaliteit door een vork. De rest van de partij was nog een formaliteit.
Hendrik ging in de aanval, die afgeslagen werd, maar waardoor hij wel beter stond. Bij een tweede aanval zag hij echter iets over het hoofd, waardoor hij prompt een stuk verloor en opgaf.
Benjamin speelde een gelijkopgaande partij, waar hij in het middenspel een kwaliteit (toren tegen loper) dreigde te verliezen, maar hij wist dit goed te verdedigen, waarna hij na afruilen van de dames in de aanval ging. De tegenstander had alle stukken nodig om een pion te verdedigen, waarna Benjamin, na twee keer remise te hebben geweigerd, met de koning op wandel ging en zo uiteindelijk een eindspel toren,pion tegen toren de koning van de tegenstander met een bruggetje wist af te houden, waardoor de winst binnen was.
Dries was er na een betere opening van overtuigd dat hij kon winnen, maar door de aanval uit te stellen, kwam de partij terug in evenwicht. Na tijdje stond Dries nog altijd beter, maar door enkele keren een verkeerde keuze te maken (nemen met verkeerde stuk), sloeg zijn aanval aanvankelijk toch niet door. Hij was nog altijd overtuigd (en terecht) van de winstkansen, omdat hij nog altijd het loperpaar had tegen twee paarden, maar zijn tegenstander begon toen wel goed te spelen en kon uiteindelijk de pionnen toch afruilen, waardoor de partij eindigde op een onvermijdbare remise.
Verslag: Jan Segers - jan
Interclub 09-10 ronde 8
SKOG 3 -
- Bij carlo ging het snel door een foutje in de opening bij een koningsgambiet. Ik denk dat Carlo volgende keer niet meer dezelfde fout maakt, aangezien hij er allerminst tevreden over was dat het zo snel gedaan was.
Sorry Quinten als ik verkeerd ben.
Quinten's partij heb ik niet helemaal gevolgd, maar hij speelde met wit een koningsaanval die doorsloeg en had al vrij snel gewonnen dacht ik.
ikzelf kende mijn tegenstand niet (bleek maar een 1300+ te zijn), maar ik had al snel zijn paard gepend door mijn La4 tegenover zijn Pb3 Dc2 Tc1 te forceren. Het paard viel, even later wat stukken en opgave.
De laatste en meest spannende match was overduidelijk de match van Wim. Hij kwam in tijdnoodfase(nog meer dan 20 zetten te gaan voor 13-14 minuten).
Zelfs in tijdnood bleef hij redelijk lang nadenken, om niet te veel stukken te verliezen en rustig noteren.
Hij begon voor de tijdnoodfase met 2 stukken voor: alles lijkt binnen denk je dan. Alles proberen af te ruilen.
maar de tegenstander weigerde steeds zijn ruilavances, dreigde nog eventjes mat, kon met een pionnetje een toren vorken, en won daardoor een toren terug.
Toen ik de zaal verliet was het zelfs terug enorm spannend geworden. Wim had ondertussen 2 stukken tegen een toren over maar de tijdcontrole gehaald.
Uiteindelijk heeft hij de match blijkbaar afgemaakt, hij had dan ook de betere kansen met nog 2 stukken, een toren en een dame op het bord tegen 2 torens en een dame (op het moment dat hij uit de tijdnood kwam).
- Wout
Interclub 09-10 ronde 7
KGSRL 4 - SKOG 1
- Het werd een nipte nederlaag tegen KGSRL, een die had kunnen vermeden worden. Maar dat is met onze nederlagen al vaker het geval geweest.
- Jan speelde met zwart een technisch sterke partij. Na de opening hingen de bordjes zowat gelijk. Zwart won een pion, waarvoor wit enige compensatie kreeg. Zwart gaf de pion tijdelijk terug om een voordelig eindspel met T+L tegen T+P op het bord te krijgen. Eerst werd het paard buitenspel gezet en toen zwart zijn vrije pluspion ver genoeg had doorgeschoven, offerde hij de kwaliteit om het af te maken. 0-1
- Bart nam risico's in de opening met een tijdelijk pionoffer. Zijn tegenstander was niet onder de indruk en posteerde een bijzonder lastig paard op d3, dat de hele witte stelling verlamde. Wit haalde al zijn creativiteit uit zijn hoed om het tij te keren, verzwakte daarvoor ook zijn koningsstelling, maar zwart hield het hoofd koel en won.
- Bij Stijn kwam een "grand prix attack" van het Siciliaans op het bord. Zijn tegenstander stelde zich origineel op met h5 en Pf6, en hij stelde ook de rokade uit. Op zich is dat geen probleem, als je natuurlijk wel de intentie hebt om ooit te rokeren. Zwart nam een risico door de stelling met f5 te blokkeren. De lange rokade zou zijn problemen oplossen, maar die kwam er maar niet. In een moeilijk te houden stelling (+1.5 volgens Crafty) met de koning in het midden deed hij een blunder van formaat door mat in 1 toe te laten op de 18de zet. Een onderdeel van de stelling zag er als volgt uit: Wit: Lc5 Dg5 zwart Ke8, Dd7 en zwart speelt Dc6?? met De7 mat tot gevolg.
- Nikolaas overzag pionverlies in de opening. Hij won de pion wel terug, maar kwam in een eindspel terecht met toren en ongelijke lopers waarin hij heel passief stond. De ongelijke lopers moesten volstaan voor remise, maar zwart overzag een doorbraak en die leidde tot verlies.
- Lino kreeg een damegabmiet op het bord. Hij derokeerde de witte koning, stond goed in het middenspel en dacht dat een winnende aanval te hebben op de damevleugel. Die aanval sloeg echter niet door en het resultaat was een afwikkeling die de boel zowat gelijk maakte. "Omdat ik dacht dat iedereen slecht tot verloren stond stond, ben ik tegen mijn instinct ingegaan uit ploegbelang. Het resultaat was een totaal fiasco en kansloze nederlaag in het eindspel." De moraal: praat altijd eerst met de ploegkapitein als er een remiseaanbod is. Die moet de verantwoordelijkheid nemen. Uiteindelijk maakte dit halve punt aan het eind het verschil in de einduitslag.
- Na zes zetten al blunderde zwart een pion weg. Tobias, met wit, pakte de pion maar kreeg daardoor problemen om de damenvleugel te ontwikkelen. Toen dat uiteindelijk toch lukte, overzag wit iets waardoor de pluspion weer verloren ging. Er was toen al veel materiaal geruild en de partij werd remise.
- jan
Tessenderlo 1 - SKOG 3
- Op verplaatsing naar de Limburgse Kempen, naar zo'n typisch provinciestadje, zij hebben in totaal 2 ploegen in de IC, hun hele club speelt vandaag tegen die pretentieuze grootstadjonkers uit Mortsel, en wij moesten (mochten ?) dus met onze Skog 3 opboksen tegen hun beste spelers. Wim's GPS bracht ons doorheen onooglijke dorpjes, ik herinner mij een dorpje "Schoot", prachtige villawijkjes, rustige weiden en balkende ezels, een dennebos, Limburg op zijn best, een heuveltje om er een schilderij van te maken, en ... net om 14.00h : de Markt, in Tessenderlo. Vermoedelijk was dit de kortste weg.
Skog 6 was al aangekomen, en zat gereed voor de strijd. Op bord 4 trad Michiel aan, Michiel De Niel, en hij speelde vandaag zijn allereerste match voor rekening van de Skog !! De sympatieke, zelfbewuste hoog opgeschoten jongeman had ik leren kennen tijdens een lichte lunch net voor het vertrek, misschien begint er vandaag ergens opnieuw een Skogcarrière van een leven lang, wie weet. Hij diende een zieke Hendrik te vervangen, het ga je goed Hendrikje !
Looi 1 kwam op haar sterkst op. Hun topspeler, iemand met 1965 elo had nog maar 3 van de 6 ronden meegedraaid, maar vandaag zat hij wel aan het bord, en Wim mocht de klappen opvangen. Hij speelde in een Caro Kann goed mee, ontwikkelde een duidelijk plan, dat hij evenwel eerst door g7-g6 diende te laten voorafgaan. Toen hij dat even vergat was het plotseling te laat.
Om kwart na vier ontstaat er plotseling consternatie in het zaaltje, gegniffel en gegrinnik, want in ploeg 6 stelde een speler van Looi 2 remise voor, want "ik moet binnen 2 minuten naar huis, mijn madame wacht op mij, wij moeten namelijk nog naar Gasthuisberg in Leuven en wij moeten daar voor 6 uur zijn en patati en patata". Onze Dries was daar slechts in geringe mate van onder de indruk en verklaarde nog even te willen doorspelen in een weliswaar gelijke maar nog zeer dynamische stelling, waarop de thuisspeler opstond en naar huis vertrok. Winst voor Dries. Ruben had verloren, en naast Dries vlocht Michiel zijn eerste overwinning ineen, knap gespeeld. Aan bord 1 had Benjamin een stuk minder maar een geweldige pionnenfalanx en een prachtige aanval, die uiteindelijk gewoon doorsloeg.
Maar terug bij ons, op Skog 3. Ik speelde met zwart op bord 3 een aangenomen koningsgambiet, wat mij altijd vrolijk maakt, daar wordt gehuppeld en gedanst op het bord dat de vonken er af vliegen. 1.e4 e5 2.f4 exf 3.Lc4 Dh4+ Kf1 4.d6 Pf3 5.Lg4 De stukken Dh4, Lg4, Pf3 en Df1 bleven daar zo nog staan tot aan zet 10. Hij speelde het allemaal net niet goed genoeg, ik kreeg een geweldige stelling en won in de aanval. Aan het bord voor mij speelde supersub Guy Wuyts mee, die Quinten in de ploeg verving, die kon vandaag niet komen. Guy heeft precies één elopuntje minder dan Wim Cools en speelde dus op 2. Na mijn winst komt hij me vragen of hij op winst moet spelen. Met de wetenschap dat Wout op 4 in de knoei zit zeg ik jaja, je moet op winst spelen, Guy keert terug naar zijn bord en ... offert prompt een paard !! Zwart heeft pionnen f5, g6 en h7 en Guy's paard van g5 slaat pion h7. Het bleek een begenadigde idee te zijn, waarop Guy in een wervelende koningsaanval de sterke Looi speler grandioos versloeg. En Wout tenslotte, die had in een typische afruilcombinatie een tussenschaak over het hoofd gezien, de oorzaak van menig stukverlies. Einduitslag 2-2 (8-8), we mopperen niet, we draaien een zorgeloos seizoen. - carlo
TSM 3 - SKOG 4
- 24/01/10 TSM 3 - SKOG 4 8-8
Bord 1 Wit: Jean Verbruggen (1800) - Zwart: Luc Pattyn (1671) 2-2
fg-versus-bc-agresso-draw. Luc.
Bord 2 Zwart: Patrick Moroto (1711) – Wit: Jef De Meyer (1655) 2-2
Na een saaie (volgens sommige spelers), maar degelijke Torre opening bekwam ik toch voordeel. Mijn bonus was de controle over een open lijn. Na een flauwe poging tot koningsaanval van zwart had ik moeten toeslaan via … mijn openlijn, maar verzuimde dit. Zoals gewoonlijk kwam ik niet opportuun genoeg voor de dag. Het plan dat ik reeds geruime tijd voor ogen had was een eindspel van een goed paard voor wit tegen een zwakke loper van zwart. Na wat manoeuvreren met torens en dame was het zo ver, de zware stukken verdwenen van het bord. Ik hoopte een achtergebleven dubbel pion van zwart te kunnen elimineren en alzo beslissend voordeel te bekomen, maar wit vond steeds de juiste verdediging. Remise was uiteindelijk het correcte resultaat. Jef.
Bord 3 Wit: Filip Verbruggen (1548) – Zwart: Patrick Van Hecke (1637) 1-3
Ik heb het voorrecht om tegen de 85 jarige Filip Verbruggen te spelen. Hij heeft een kleine vijftien jaar voor SKOG gespeeld. Met zwart toverde ik na 28 zetten een stelling op het bord om van te snoepen. Al mijn stukken waren ijzersterk opgesteld, Die van Filip leken op een Zwitserse gruyèrekaas. Hoewel hij maar één pion achterstond gaf hij op. Dit is niet meer om aan te zien, mompelde onze nestor! Patrick.
Bord 4 Zwart: Sander Uytterhoeven (1566) – Wit: Gert De Block (1652) 3-1
Ik speelde de afruilvariant Frans, kreeg een mooie stelling waarin ik tweemaal pionwinst over het hoofd zag (cfr. Fritz --nochtans niet ingewikkeld) maar gaandeweg verloor ik controle en hier en daar een pionnetje. Het werd een lange strijd van dame en loper tegen dame en paard in een mijnenveld van losse en verbonden pionnetjes. Bijzonder tijdconsumerend want beide koningen stonden niet geheel beschut. Rond zeven uur moest ik de vlag strijken. Tegen een 1566 van, ik schat, 17 jaar. Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 6
SKOG 1 - Brasschaat 1
- Was het pech of nonchalance? Feit is dat we tegen dit Brasschaat Elogewijs met 4-2 hadden moeten winnen in plaats van met dezelfde cijfers te verliezen.
- Alleen op bord 1 was er een uitgesproken ratingverschil in het voordeel van Brasschaat. Daar had Nils De Vos vijf uur nodig om Jan te verslaan. Die was met een voordeeltje uit de opening gekomen, dreigde te offeren op de koningsvleugel, maar zwart pareerde en verhing de bordjes naar een eindspel met voordeel voor zwart. Dat had wit niet hoeven te verliezen, maar het was een erg moeilijke zaak en uiteindelijk begaf wit: 0-1.
- Bart speelde een sterke opening en zette een gevaarlijke koningsaanval op via de open h-lijn. De aanval leek door te slaan, maar wit had tegenspel in het centrum en met het verrassende manoeuvre Pef-f6-e8 wist hij de stelling te herhalen. Remise.
- Nikolaas speelde een vlijmscherpe opening tegen Guy Baete (met onder meer g4 op de vijfde zet). Solide stellingen waarin je je Elomeerwaarde kunt laten gelden, krijg je daarmee niet op het bord en in het circus dat volgde forceerde zwart eeuwig schaak en remise.
- Pascal had zich voorbereid tegen diezelfde Guy Baete, maar kreeg met Johan Busschots zijn zwart beest tegen. Na de opening stond hij naar eigen zeggen kapot. Hij slaagde erin zijn stelling te verbeteren naar zeer slecht en vervolgens naar slecht, maar tot echt goed kwam het nooit. Een te zeer verzwakte koningsstelling deed hem de das om. 0-1
- Lino had geen problemen en kreeg in het middenspel pardoes een stuk cadeau. 1-0, de eerste en achteraf bekeken enige zege in onze ploeg.
- Tobias kwam wat gehandicapt aan de start: op een beijzelde weg met de fiets tegen de vlakte gaan, is geen pretje. En als je dat de hele partij lang nog voelt, is concentratie helemaal niet evident. Hij overleefde de koningsaanval van zijn tegenstander niet en 0-1. - jan
SKOG 2 - Brasschaat 2
- Omdat ik toch de hele namiddag tijd had (zie verslag skog3)en Skog 4 hoofdzakelijk bemand was door reservespelers die naar ik aanneem het niet als hun heilige plicht zullen beschouwen om verslagen omtrent hun escapades te moeten neerleggen, zal ik mij daarover dan maar wat ontfermen.
Andrej (b1), Jan V (b2) en Oleg (b3)konden niet spelen vandaag, en dus traden in de plaats Patrik (1), Guy vH(2) en Bart P (4). Jeroen schoof naar 3.
Ik heb niet goed gezien wat er daar gebeurde, maar feit is dat Jeroen iets moet mispeuterd hebben, want het stond nogal vrij vroeg in de namiddag 0-1 voor Brasschaat. Gelukkig had Bart naast hem een dijk van een stelling, ja ja Bart kan uithalen tegen spelers met een klets hogere elo, en dat gebeurde dan ook vandaag zonder pardon.
Patrik zuchtte aan de toiletten tegen mij : "ze veronderstellen allemaal natuurlijk dat ik hier maar eens snel kom winnen, maar het is oh zo lastig". Zijn stelling was inderdaad verre van florisant te noemen. Ik zeg "als ge een goeie remise maakt is toch ook iedereen wel tevreden zeker?".
Dat inspireerde de gekwelde skogger blijkbaar want hij bracht nadien de stelling terug in evenwicht, en de partij eindigde remise. Spijtig genoeg moest na een lange namiddag uiteindelijk Guy zijn meerdere toch erkennen in de Brasschaatspeler, zodanig dat de ploeg nipt verloor.
Over de jeugdploeg Skog 6 kunnen we redelijk kort zijn : een prima 3-1 uitslag, bereikt na toch wel redelijk lange partijen allemaal, het was echt nergens een walkover. Benjamin tikte zijn tegenstander pas lekker weg aan het einde van het middenspel met enkel nog L+P en wat pionnen, Dries moest lang en voorzichtig manoevreren om ook pas op het einde van het middenspel de doorbraak te vinden, Hendrik vond de winst gemakkelijker, dat ging nogal vlotjes, en Ruben kreeg het kwaad met twee pionnen minder, die dreigden te promoveren, en daar hielp geen lievemoederen (lievevaderen, Jan) meer aan. - carlo
SKOG 3 - Brasschaat 3
- Brasschaat was erg op tijd, voor half twee schoven ze reeds aan de toog voor een kopje tee, voorzichtig op tijd thuis vertrokken ! Brasschaat 3 had met Dave Remysen en Wilfried Gys een stevig duo aan de kop gezet. Ik opende op bord 2 met zwart in een gesloten spanjaard, Breyer, en de eerste of de tweede zet na de teorie meen ik via een schijnoffer een of twee stukken te zullen gaan ruilen, met een lichtere verdediging. Maar het bleek geen schijnoffer, wel een ongewild stukoffer zonder enige compensatie, waarbij wit verder kon doornemen dan ikzelf, en ik dus een stuk achterbleef. Opgave, na enige acute vorm van schaakblindheid zonder enige twijfel veroorzaakt door het sneeuwdek, en daar kon ik een hele namiddag vrij gaan rondlopen, de andere borden bekijkend, de witte sneeuw stilletjesaan een beetje verdringend door een groen lachje. Wout, ook al met zwart, had na enige electronische communicatiemoeilijkheden uiteindelijk toch begrepen dat het vandaag interclub was, en thuis nog wel, en stevende af op een gelijke stelling met sterke dubbele torens die elk een kolom beheersten in een gelijk pionnenaantal, maar waarbij de pionnenstructuur totaal verschillend was. Toch werd redelijk snel tot remise overeengekomen en moesten onze witspelers het daarna maar verder rooien. Quinten's positie zag er stevig uit. Een minpion voor een kwaliteit. Zwart dreigde wel in een soort ressource op de koningsvleugel gevaarlijk te worden met zijn oprukkende pionnen, maar Quinten hield het hoofd koel, schiep voldoende scherpte op de damevleugel, kon op tijd wat zware stukken ruilen, en de weg naar de winst lag open. Goed gedaan ! Wim op 1 had het niet onder de markt tegen een KI met oprukkende f7-pion gevolgd door collega's g- en h-pion. Maar zijn onverwacht mooie Dxc5 won een pion en zijn centrum begon te marcheren. Op de koningsvleugel blokte Wim vakkundig af, en zijn eerste overwinning werd een feit, tot grote vreugde van de hele ploeg. Want niet alleen Wim deelde in de overwinning, de ploeg won 2 matchpunten, nadat ik ze als ezel van dienst om halfdrie een beetje in de steek had gelaten, ongewild weliswaar. Met 7 punten staan we nu zelfs vijfde in de rangschikking, leuke plek met dit viertal !
- carlo
SKOG 4 - Brasschaat 4
- 10/01/10 SKOG 4 – Brasschaat 4 11-4
Bord 1 Wit: Luc Pattyn (1671) - Zwart: Paul Beckers (1454) 2-2
Sneeuwremise. Luc.
Bord 2 Zwart: Jef De Meyer (1655) – Wit: Cees Boersma (1454) 3-1
Na een Dame- Indische opening met veel afwijkingen (geen blunders) kwam ik in een middenspel terecht met gelijke kansen voor beide spelers. De dames, een wit en zwart paard waren intussen van het bord verdwenen. Op zet 20 ruilde wit zijn zwarte loper voor mijn overgebleven paard en was tevens zo vriendelijk om zich met een achtergebleven pion op te zadelen. Ik rook mijn kans. Drukken op de zwakke pion en diagonalen openen voor mijn lopers. Mijn opzet lukte. Wit kon nog enkel aan verdedigen denken. Uiteindelijk verstrikte hij zich in zijn eigen verdediging. Het kostte hem een stuk en de partij. Jef.
Bord 3 Wit: Van Hecke P. (1637) – Zwart: Hilde Berghs (1502) 3-1
Weer of geen weer, vandaag spelen we de eerste IC wedstrijd van het jaar. Op het menu staan zes ploegen van SKOG tegen Brasschaat. Op papier heeft onze ploeg het gemakkelijk. Als we dan op bord vier een forfait cadeau krijgen zitten we al vanaf de eerste minuut op rozen. Mijn tegenstreefster, Hilde Berghs, is echter geen gemakkelijke. Op zet 6 en 8 blaast ze mijn centrum op en wint twee pionnen. Dat brengt me toch wat ruimte en een open D- lijn op. Van hieruit wint mijn loper op zet 18 een kwaliteit en ook de partij. Patrick.
Bord 4 Zwart: Gert De Block (16392) – Wit: 3-0 FF
Gonzo-stijl zou ideaal zijn om mijn verslagje te maken omdat er weinig te rapporteren valt aangezien ik niet moest spelen wegens forfait van de Brasschaat-speler. Nochtans had ik uitgekeken naar mijn duel tegen Hilde Berghs, een dame waartegen ik in het laatste Brasschaat Open een spannende partij beslechtte. Een chronologisch overzicht van mijn zondagnamiddag begint bij de helse weersomstandigheden die ons kleine landje nu al weken teisteren - het mag ongeveer een wonder heten dat de internetconnecties niet uitvallen - en de daaruit voortvloeiende aangepaste planning. Het idee rees om met vrouw en kind een wandeltocht te maken richting Mortsel via de idyllische Drie Eiken- en Oude Godstraat. De sneeuwvlokken dwarrelden ongegeneerd naar beneden en maakten al het schilderwerk aan zebrapaden tijdelijk nutteloos. Eenmaal aangekomen in de Marc Liebrecht Schouwburg, na een aantal keer zijn vastgereden met de buggy in sneeuwophopingen, beslisten we om de miserie weg te spoelen met een warme chocomelk. Daar bereikte me de tijding - gemeld door een zich bijna verontschuldigende Jan T' Sas- dat ik niet moest spelen wegens een forfait. Een beetje ontgoocheld was ik wel maar plan B bleef overeind : het BK Cyclocross in Oostmalle. Sven Nys toonde zich de sterkste na alweer een race van ronden lang achtervolgen voor een aantal Van Turn-en Torn-houten. Niels Albert werd overgoten met Bokma, kreeg hier en daar een duw van een Nys-supporter en kon z'n kansen niet ten volle waarnemen. Om 16:15 begon het te kriebelen en besloot de veldrijder in mij om een Nys-imitatie neer te zetten weerom richting Mortsel. Daar kon ik heuglijk vaststellen dat onze ploeg met 3.5-0.5 gewonnen had.Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 5
Westerlo 1 - SKOG 1
- Westerlo 1 stond na de vierde ronde mee bovenaan in de rangschikking en had ook - maar dat zijn we nu wel gewoon - Elo-verwicht. Na onze zege tegen Artevelde konden we er relaxt tegenaan, dat wel. Het werd een onverhoopte maar niet onverdiende overwinning.
Bord 1 - In de partij van Jan kwam een wat onorthodoxe openingsvariant op het bord, die snel tot heel scherp en onduidelijk spel kon leiden. Het kostte beide spelers nogal wat tijd om daar een evenwichtige stelling uit te halen. Wit leek in het middenspel de overhand te halen met een koningsaanval, waarop zwart de kwaliteit gaf. In ruil had hij loper en een pluspion die eventueel kon doorlopen, en de druk was van de ketel. In de tijdnoodfase ging wit voluit voor mataanval, maar zwart bleef het kalmst, liep met zijn koning het halve bord over om zijn vrijpion te ondersteunen en 0-1 na dameruil.
Bord 2 - Bart ruilde al gauw heel wat stukken en offerde een pion om zwart te derokeren en met beide torens binnen te vallen om te zevende rij. Dat had beslissend kunnen zijn, maar zwart gaf wijselijk zijn pion terug om alsnog te rokeren en een gelijke stelling op het bord te zetten. Met elk twee torens en vier pionnen tegen vier op de koningsstelling was er niets meer te beleven. Remise.
Bord 3 - Nikolaas leek met zwart het betere spel te hebben, onder meer dankzij het loperpaar, maar zwart hield heel bekwaam twee pionnen van zijn tegenstander op de damevleugel onder druk, waardoor vooral de zwartveldige loper weinig zinnige acties kon ondernemen. Geen doorkomen aan en dus ook hier remise.
Bord 4 - Pascal speelde de meest spectaculaire partij met onder meer een schijnoffer op f7 met de loper. Toevallig had hij de scherpe stelling de avond voordien nog geanalyseerd (met dank aan de GameKnotcompetitie), waardoor hij heel goed wist waar hij mee bezig was. Zwart deed zijn best om met zijn paarden een verdediging op te bouwen, maar zijn stelling vertoonde gewoon te veel gaten om houdbaar te zijn. Dat leidde op de duur tot stukverlies en opgave.
Bord 5 - Lino's tegenstander betonneerde zijn stelling en dat had slechts één, logisch gevolg: een snelle remise.
Bord 6 - Tobias mikte op ruimtewinst en initiatief. Daarvoor liet hij zijn koning in het midden staan. Zwart verdedigde zich goed en wist dameruil te forceren. In het eindspel dat volgde, bleken zwarts stukken beter samen te werken. Een van zijn torens dook de ruimte achter de witte pionnen in en pikte er eentje mee. Het eindspel met een minuspion was misschien te houden, zeker toen er enkel nog K+L tegen K+P+pi op het bord stonden. Zwart had wist het paard echter zo te manoeuvreren dat de pion afgedekt werd en kon doorlopen. 0-1 - jan
Westerlo 2 - SKOG 3
- In de heenrit in Quinten's auto was ik aan het coachen, zoals meestal : Westerlo 2 heeft een verbluffend sterke uitslag behaald op verplaatsing vorige week bij de KASK, en heeft al een hele rits spelers opgesteld (9 spelers voor vier borden op amper 4 ronden). Dus zei ik : mannen, we gaan het gewoon gemakkelijk houden, hou Michèle in het oog. Zij wordt ons referentiepunt, ons anker, onze verdeelsleutel. Ze had dit seizoen een keer mee gespeeld op bord 2 (zwakke ploeg), een keer op bord 3 en een keer op bord 4 (sterke ploeg). Waar zij zit, kunnen we weten of het een sterke of een zwakkere elo tegenstand wordt. Na het begin, om 14h zie ik Michelle op het eerste bord van Westerlo 3 spelen, tegen Karel. Ik denk oh oh, dat ziet er hier belabberd uit, het betekent gewoon dat Westerlo nog nooit zo sterk is verschenen dit seizoen. En dat was ook gewoon zo.
Maar : Quinten's tegenstrever blundert een stuk weg. Hij staat plots een toren achter, voor 2 pionnen. Het was nadien niet meer zo moeilijk, maar ons bordje 3 haalde het punt cool en professioneel naar huis, en zette de ploeg in een relaxzetel. En dat met zwart ! Dat beloofde veel goeds. Ik speelde kort daarop remise met wit op 2, iets wat je volgens mijn doctrine niet mag als ploegspeler, maar wel als voordien Quinten al gewonnen heeft. Bovendien had mijn opponent een hoop hogere elo's, vermoed ik. (nationaal toch, dus waarom zou ik hier problemen zoeken).
Wat ik nadien bij Wout en Guy zag was ontzagwekkend. Wout tikte zijn mannetje gewoon weg na een pion d5/e6 (met wit!), zwart's damevleugel volkomen lamleggend, gereed om zijn eigen ding te doen in een alles bij elkaar redelijk gemakkelijk doorslaande koningsaanval. Wout is echt goed bezig op bord 4, laat hem nog maar wat doen, dit bord in 4e nationale is een zegen voor hemzelf èn voor de ploeg, goed gecoacht van de clubleiding voor het begin van de competitie !
Toen kwam Guy nog in de picture. Guy zat met zwart opgescheept met een koningsaanval, van hemzelf op de vijandelijke koning. Maar Guy had zelf ook kort gerokeerd, in een hollandse opening, dus dat was al licht tricky. Wat hij toen liet zien in een redelijk opkomende tijdnoodfase is mee van het beste dat ik dit hele jaar 2009 al op het bord heb zien verschijnen, en ik zeg jullie, voorwaar voorwaar ik heb dit jaar al veel partijen gespeeld, en live bekeken. De stelling verder omschrijven heeft weinig zin, in dit artikel, maar het was gewoon prachtig. Zwart had op een bepaald ogenblik een toren op g1 staan, gesteund door Ph3 !! Je moet je dat eens voorstellen in een mijnenveld van witte stukken.
Guy won.
En de ploeg won met 0,5 - 3,5 in een buitenissige bizarre ronde 5 van dit IC.
Tenslotte :
Wim,
We rekenen op je.
Het is geweten en bekend da - carlo
Leuven 5 - SKOG 4
- 29/11//09 Leuven 5 - SKOG 4 7-9
Bord 1 Wit: Tony Dauw (1666) - Zwart: Luc Pattyn (1695) 1-3
Luc was de Skogger die er uiteindelijk voor zorgde dat we met een goed gevoel Leuven konden verlaten. In een gelijkopgaande partij kon hij de koningsaanval van wit afslaan en uiteindelijk de in tijdnood gekomen tegenstander tot opgave dwingen. Jef.
Bord 2 Zwart: Boni Vandermeulen (1622) – Wit: Jef De Meyer (1678) 2-2
In een “Torre opening” duwde zwart mijn loper op g5 terug naar g3 door achtereenvolgens h6 en g5 te spelen. Nadien dirigeerde hij zijn koningspaard van f3 naar h5 om ten slotte naar f 4 te springen ipv het verwachtte slaan van mijn loper op g3. Door het opspelen van mijn randpion naar h4 trachtte ik zijn koningsstelling te ontwrichten en richtte nadien al mijn pijlen op zijn achtergebleven f7-pion. Als ik mijn eerst volgende zetten correct op het bord had gebracht, dan won ik de f7-pion en kwam de zwarte koning zwaar in de tocht te staan. Maar dat gebeurde dus niet. Ik speelde de verkeerde zettenreeks en een tussenzet van mijn tegenstander verknoeide mijn plan. Toen de kruiddampen verdwenen, zag het er naar uit dat ik een licht stuk zou inleveren voor 3 pionnen. Nog voor de volledige ruil was beëindigd, stelde mijn tegenstander remise voor. Bij nader inzien moest ik de remise aannemen want bij actief spel van zwart kwam ik zeker in de problemen. Dus Luc maar “effe” verplichten om te winnen, wat hij ook deed. Dank u Luc! Jef.
Bord 3 Wit: Bart Baert (1466) – Zwart: Patrick Van Hecke (1657) 3-1
Ditmaal nemen we het op tegen Leuven Centraal. Op papier een makkie. Op de heenreis vertelt co- piloot Luc dat hij dertien jaar op kot zat in deze studentenstad en ooit zelf een schaakclub in Leuven stichtte. Ik speel met zwart een fraaie partij tegen Bart, een talentvolle jeugdspeler. Tot zet 18 deel ik de lakens uit, maar dan tovert Bart een grootmeesterlijke combinatie uit de mouw. Niks tegen te doen, opgeven dus. Gelukkig doen mijn collega’s het prachtig en wint de ploeg. Patrick.
Bord 4 Zwart: Iris Verstraeten (NC) – Wit: Gert De Block (1652) 1-3
Veldrijden laat mij hunkeren naar rubberen laarzen, klotten aarde, glibberig gras en bruine vijvertjes met verzuurd kikkerdril. Het zag er goed uit want al om 15:00 won ik een stuk, daarna nog een toren en iets later kon ik het kleine meisje mat zetten. Zaal Ons Huis in de Goudbloemstraat is bekend om zijn twee uitstekende poolbiljarttafels en groot televisiescherm. Mijn ontgoocheling was echter enorm toen de tv nog niet aangesloten bleek te zijn wegens de nieuwe uitbaters en hun werkzaamheden ('Let op ! Pas geverfd !', vloer rond de biljarts die geboend werd enz.). Ons Huis heet inmiddels El Peligroso en gevaarlijk is het er want een volledig koelvak was gevuld met Westmalle Trippel Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 4
SKOG 1 - Artevelde 1
- Artevelde 1 zakte enkele jaren geleden uit derde en is nu terug. Vergeleken met toen is de ploeg stevig versterkt. Drie sterke Fransen bovenaan (van 2100+ tot 2400+!) maken dat het team een van de favorieten is voor de titel, ware het niet dat het sterke trio blijkbaar niet altijd inzetbaar is. Daar had Skog 1 vorige zondag geluk mee. Artevelde 1 kwam nog wel met een qua Elo iets sterkere ploeg opzetten, maar de verschillen waren vooral op de hoogste borden groot en laat nu net bord 1 in extremis nog forfait hebben moeten geven. Gevolg was dat Jan T werkloos bleef, het punt noteerde en dat twee extra punten al volstonden voor de zege.
Het werd meer dan een nipte zege, het werd een uitstekende 4,5-1,5 overwinning. Eerst won Stijn. In het verre toreneindspel stond hij iets beter wegens een betere pionnenstructuur, maar de technische klus was niet van de poes. Tot zijn tegenstander zich aan een pionnetje vergreep op g7, het verrassende Kf8 over het hoofd zag en plots merkte dat zijn toren in de val zat. Over en out.
Bart verloor voor het eerst dit seizoen. Hij kreeg een koningsaanval over zich en wist die slechts ten koste van een groot positioneel nadeel af te houden. Zijn tegenstander wist heel goed waar hij mee bezig was en maakte de zaak af.
Tobias kroop, zoals het in een gesloten Pirc-achtige stelling wel vaker gebeurt, via de damevleugel naar initiatief. Wit stelde zijn stukken ongelukkig op. In een bord vol materiaal zette Tobias zijn dame in het midden. Wit zag materiaal verloren gaan en gaf er de brui aan.
Lino vond van zichzelf dat hij helemaal niet goed had gestaan, wegens een vijandelijke vrijpion in het centrum, maar de zwarte stelling vertoonde meer zwaktes en pionneneilandjes. Na dameruil hoopte zwart wat te bereiken op de f-lijn, maar daarvan was wit niet onder de indruk. Pionnen binnenrijven, tactische grappen uit de partij halen, stukken ruilen en bingo.
Vanuit een dubieus geachte opening (surprise...) bereikte Nikolaas een overwegende stelling, met pluspion. Iets te snel ruilde hij echter dames, waardoor een eindspel met torens en ongelijke lopers op het bord kwam. Nikolaas brobeerde nog een hele tijd ijzer met handen te breken, maar de remise was onvermijdelijk. - jan
SKOG 3 - GEEL 2
- OK, here we go again. Nee nee het is geen koninklijk meervoud, gewoon een aanloopje. Juicht ende jubelt allen, want we hebben met Skog 3 (laatste) gewonnen tegen Geel 2 (eerste). En niet met 2.5-1.5 hé ! Geel was dat geworden na een 4-0 ff winst tegen Schilde, ronde 1, maar stond daar na 3 ronden toch nog altijd bovenaan, dus ze kunnen wel iets. Ze hadden ook gemiddeld een klets meer elo op zak dan wij, dat maakt de overwinning nog lekkerder. Wim aan bord 1 was verontschuldigd, trouwens komende zondag ook, en werd vervangen door Guy Wuyts (in Elo .... 1 enkel elo'tje verschil met Wim!).
Om half zes was ons viertal nog volop bezig, dus er werd stevig geknokt, in een overigens minder dan gevreesde lawaaihinder wegens het Sinterklaasfeest beneden. Net als de keer daarvoor kwam ik met zwart op bord 2 goed tot zeer goed staan op de damevleugel. Hij speelde 1.c4 met 2.g3, recht in mijn eigen opening. Dus speelde ik met zwart wat ik het vervelendste vind als ik dit met wit speel. Wit poogde ditmaal wel iets op de koningsvleugel, maar hij kwam een straatlengte te laat. Door een manoeuver dame en paard won ik maar eventjes twee pionnen, en dat bleek ruimschoots voldoende om het paardeneindspel te winnen. Kort nadien won ook Guy, die op zijn beurt 2 pionnen had gewonnen, en zich in een gladgewonnen pionneneindspel begaf, 2-0. Toen was het even afwachten wat Quinten ging doen. Die stond op zijn beurt zo goed, dat hij resoluut voor de winst ging, en het propertjes afmaakte. Pe5 met Df3 vormden een sterk duo waar zwart niet tegenop kon. Als laatste kwam, zag, en ... stelde Wout zich tevreden met remise, en groot gelijk had hij met een pionnetje minder. 3.5 - 0.5 !
We staan nu niet meer laatst, maar op plaats 9.
Wat zag ik nog rondom ons ? De mannen van ploeg 5 moeten dringend leren remise aanbieden, misschien moet Nikolaas daar eens een les over geven. In ploeg 6 noteerden Dries en zijn jeugdige tegenstander de zetten niet meer vanaf de 41e zet, iets wat wel verplicht blijft tot 5' voor het vallen van de klok !! Dries zal het nooit meer doen na een indringend preekje mijnentwege.
JT werd het plezier ontnomen te verliezen tegen een 2400-speler, wat een uitstekende zaak zal blijken te zijn voor de
hele ploeg 1.
En Luc, hij gromde nog altijd over kapotte klokken, er gebeurt niets nieuws in deze wereld. - carlo
SKOG 4 - Geel 3
- 22/11/09 SKOG 4 – Geel 3 9-7
Bord 1 Wit: Luc Patyn (1695) - Zwart: Manu Vlaeyens (1621) 3-1
Een heerlijke partij met zowel positionele als enkele erg tactische manoeuvres. Zwart koos voor een Hollandse verdediging, maar opende de a2-g8 diagonaal vooraleer hij gerokeerd was; wit counterde met Lc4 en lange rokade; een zwarte rokade zat er dan niet meer in (hij wou absoluut beide lopers houden), diverse stukken geraakten moeilijk ontwikkeld, en de zwarte damepionnen konden niet snel genoeg oprukken. Intussen zette wit een groot offensief op: de d-lijn openen, de torens op d1 en d2 zetten, enkele stukken afruilen, en voortdurend materiaalwinst dreigen. Na een dertigtal zetten stonden er nog 15 minuten op de klok, en nu begon zwart minder nauwkeurig te spelen; hij verloor eerst een pion, daarna een kwaliteit, en gaf even later op. Intussen was de Sint-Niklaas heisa al bij al beperkt gebleven; het fenomeen van de dag was een bekende eerste-bord speler die wou weten of er camera's in de toiletten hingen, kwestie van er stiekem eentje te paffen... Ik weet niet of er een oorzakelijk verband was, maar even later waren de toiletten defect verklaard en afgesloten. Luc.
Bord 2 Zwart: Jef De Meyer (1678) – Wit: Seppe Peeters (1413) 1-3
Experimenteren met je openingsrepertoire tijdens een IC-wedstrijd, dat kan eigenlijk niet. Als het fout loopt, zoals dat vandaag gebeurde, dan verlies je de wedstrijd en benadeel je tevens uw eigen ploeg. Het resultaat van mijn gepruts was, dat ik veel tijd en 2 pionnen verloor in de opening. Na hard labeur kon ik ten koste van veel tijd en energie de situatie nog enigszins recht zetten. Pas terug in de wedstrijd, blunder ik een stuk weg. Mijn tegenstander moest er toch nog een kleine combinatie voor op het bord brengen (zeer magere troost). Op zet 39 ga ik in een hopeloze stelling door mijn vlag. Jef.
Bord 3 Wit: Van Hecke P. (1657) – Zwart: Geert Braekmans (1334) 2-2
Na de vier nul overwinning van de vorige ronde straalt onze ploeg van zelfvertrouwen. Vandaag staat Geel III op het menu, een ploeg die we op papier met de zelfde monsterscore kunnen inpakken. Ik speel met wit de doorschuifvariant van het Frans met op zet zes het agressieve Ld3; Hiermee wil ik gerust twee centrumpionnen offeren voor een geduchte aanval. Op zet 22 maak ik het bijna af en kom ik in een eindspel een kwaliteit voor. Ondertussen is de stand 2 -1 in ons voordeel. Ik stel braaf remise voor en mijn tegenstander is er gelukkig mee. Ploeg gewonnen dus! Maar waar is de vechtlust van mijn tegenstander? Patrick.
Bord 4 Zwart: Gert De Block (1652) – Wit: Alfons Vanelven (NC) 3-1
Tegen de Jaunards zou het op papier een makkelijke match worden als men de elo's vergeleek ; doch nog maar eens bleek dat deze getallen gemiddelden van speelsterkte zijn en weinig voorspellende waarde hebben. Mijn verbazing was zelfs groot toen ik in de smiezen kreeg dat mijn 1200-1300 tegenstander een variant van het Frans goed kende. Ik speelde met zwart een variant waar mijn dame pionnen op d4 en e5 kan opeten terwijl wit een serie wolfsijzers kan leggen (lopers die de stelling doorklieven, centrale torens, een ambetant paard, queentraps en een veilig gerokeerde koning, ook al iets wat zwart niet heeft). Rond vijf uur was ik er al lang niet meer gerust in : ik moest steeds gedwongen zetten doen (dus weinig rekenwerk waardoor ik me wel een paar biertjes kon permitteren -- een berekend risico). Ik had echter één voordeel : het kostte de man zeeën van tijd om mij in het kooitje te houden en toen ik ongeveer blauw gewurgd neerzeeg besloot de Gelenaar in tijdnood tot een offer of twee. Mijn gammele paalwoning overleefde ternauwernood deze tsunami en met nog vijf minuten over voor 20 zetten en een toren in het krijt volgde de witte opgave. Wegens schilder-en sliswerkzaamheden heb ik nu geen tijd om de partij te analyseren maar ik zou niet van mijn bureaustoel vallen als Fritz, pienter en monter als steeds, ergens witte winst opmerkt. Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 3
SKOG 3 - Burcht 1
- Schaken is niet simpel. Een CK of een ILK is dat wel, je doet wat je wil of niet wil. Het is het evenwel niet meer als het een ploegsport betreft zoals bij de Interclub.
Ik stuur als ploegkapitein elke donderdag/vrijdag een mail naar mijn collega’s van Skog 3, om te vragen of iedereen gereed is tegen zondag. Dan moet ik niet aan de slag om vervanging te gaan zoeken. Eén antwoord ontbrak deze week, en het is dan wel even bang afwachten om 13.58h als je opgelucht je verloren schaap ziet opduiken.
Twee grappig genoteerde kommentaren in het begin van de namiddag :
- Patrick, zuchtend de trap terug op na een sigaretje : “pff, ik sta weeral een stuk voor”.
- We zijn met 26. We willen zelfs 25 keer verliezen. Alleen Karel moet winnen, tegen Kenneth !
Verliest Karel toch wel zeker !
Je hebt de ploegsport. Dat betekent dat je samen wint, als ploeg, of samen verliest, ook al heb je zelf individueel gewonnen !
Het interclubsysteem is nieuw bij de KBSB, iets waar ik al lang naar verlangde, eindelijk een ploegensysteem.
Ik wil gebruik maken van deze gelegenheid om aan te tonen dat onze IC spelers zich echt dringend zullen moeten aanpassen !
Wij hadden met Skog 3 door omstandigheden slechts 0 op 2 matchpunten gehaald. Vandaag kwam Burcht 1 op bezoek, een ploeg waar wij met onze basisopstelling normaliter van zullen verliezen met 1.5 of 1 punt op 4.
Na de opening op bord 2 bleek dat ik met zwart op zijn Meraner damevleugel baas werd. Vermits langs zijn koningsvleugel of in het centrum niets dramatisch gebeurde, bleef ik rustig doorduwen, de ene logische zet na de andere. Het resulteerde in een kwaliteits- en aansluitend de volle winst, toch tegen iemand met 1933 elo (140 elo meer). 1-0
Ondertussen had Wout gewonnen op het 4e bord, ook al met zwart. Hij overleefde een heftige koningsaanval, riposteerde gepast in het centrum met een pion extra en brak uit, al zegevierend. 2-0
Wim op 1 knokte zich in een Catalaan in een echte aanvalsstelling, knap gedaan, zou ik ook proberen met wit tegen een hogere elo, met Lg2/Db3 en heel veel ideeën om er iets mee te doen, zijn D en 2T op de c-lijn vormden daarna een geduchte dreiging. Het mocht niet baten, Wim’s tegenstander - 150 puntjes hoger – vond er iets op, hield het hoofd koel en won in een alles bijeen spectaculaire partij. 2-1
Quinten met wit, zeker niet op voorhand favoriet in zijn ontmoeting met de elo-hogere jeugdspeler, bouwde zich een rustige, enorm sterke stelling op. Alles in orde. Dan wil hij winnen, hij staat gewoon beter. Daar draait tenslotte alles om ? Nee, niet waar.
Quinten heeft de sleutel tot de ploegwinst. Als hij remise maakt wint de ploeg met 2.5-1.5
Ik vermoed dat hij dat niet heeft overwogen. Een eeuwig schaak zat er misschien in, of iets op een andere manier om geforceerd remise te maken, misschien zelfs simpelweg door remise voor te stellen. Maar Quinten koos voor de complexe, moeilijke manier om tot een winst te komen en … faalde. Weg ploegwinst, nu staan we nog steeds laatste na 3 ronden. Zijn wij nu kwaad op Quinten ? Nee natuurlijk niet, maar ik vind het nuttig om dit te publiceren, omdat als je in een ploeg speelt, onze spelers, niet alleen van Skog 3 maar van alle ploegen, hieruit een les moeten trekken, en in de interclub eerder aan het belang van hun ploeg dan aan hun eigen belang moeten denken.
Carlo.
- carlo
SKOG 4 - Burcht 2
- 08/11/09 SKOG 4 – Burcht 2 12-4
Bord 1 Wit: Luc Patyn (1695) - Zwart: Stefaan Clarys (1383) 3-1
Een oninteressante partij: zwart speelde zijn paarden naar alle mogelijke en onmogelijke velden terwijl wit rustig ontwikkelde en een aanval voorbereidde; op het moment dat ik een pion ging winnen, dan wel een berensterk paard op c5 zou planten, zette zwart pardoes een paard in. Het werd vakkundig de doos ingekeild, gevolgd door een zwarte pion; zwart speelde rustig door, de ploeg was nog niet klaar voor de terugreis... Vanaf dan was het afwisselend druk opdrijven, afruilen, damevleugel opruimen, e6 aanvallen, en de a- en b-vrijpionnen opspelen; uiteindelijk toch opgave.
De partij, zo niet de namiddag, werd ontsierd door talrijke klokdefecten. Zowel Jef ( =mijn buur) als ik hadden drie klokken nodig om door de partij te geraken. Het was beschamend. Ik begrijp best dat er oudere en nieuwere klokken zijn, dat er nu en dan enkele kapot zijn, enz. En ik vraag ook niet dat ze allemaal vervangen worden; maar is het nu echt niet mogelijk om de goede en de slechts uit elkaar te houden, duidelijk te markeren welke waar dienen bewaard te worden, en de goede te gebruiken op tornooien zoals clubkampioenschap en Interclub? Misschien moet een kwaliteitslabel aangebracht worden, een gekleurd etiketje o.i.d. (groen=prima, oranje=minder, rood=onbruikbaar)? En een logboek lijkt me ook aangewezen. Hier is dringend krachtdadige actie vereist, en ik ben bereid eraan mee te werken... Luc.
Bord 2 Zwart: Jef De Meyer (1678) – Wit: Mattias Van Dosselaar (1185) 3-1
In een traag opgebouwde partij begon wit na een 20 tal zetten te zuchten en nerveus op zijn stoel te draaien. Ik kon zo in zijn hoofd kijken en zag hem denken: “Wat moet ik nu zetten?”.Blunderen deed hij niet, maar hij koos in de meeste gevallen een mindere zet. Ik heb op geen enkel moment een ernstige dreiging moeten pareren. Tegen de tijdcontrole van de 40ste zet had hij een dubbel pion en een loper die als pion fungeerde. Zijn immobiliteit kostte hem uiteindelijk een pion en een hopeloze stelling. Het had nog even kunnen duren, maar hij dacht met een loperoffer een beslissende vrijpion te creëren. Dit bleek een misrekening van formaat. Over en uit. Jef.
Bord 3 Wit: Van Hecke P. (1657) – Zwart: Thomas Van Bogaert (NC) 3-1
Vandaag moeten winnen! En volgens onze ploegkapitein Jef liefst met een droge 4 – 0. Het elo verschil per bord bedraagt immers gemiddeld meer dan 300 punten in ons voordeel. Met wit speel ik koningsgambiet. 1) e4 – e5 2) f4 – Pc6 3) Pf3 – d6 4) Lc4 – Df6??? Creatief, maar kan dit wel? Op zet 7 neemt hij dan nog met de dame op f4 de gambietpion. Zelfs in de Bello Gallico staat dat dit zelfmoord is. Ongelovige Thomassen kunnen dit lezen op bladzijde 1182. Napoleon kreeg het ook tegen toen hij tegen de ‘Turk’ speelde. Dit is een schaakcomputer avant la lettre bediend door Johan Baptist Allgaier.Dit was Bonaparte zijn enige overwinning tegen de Turk (in 14 zetten). Ik deed het iets slechter als Napoleon, (29 zetten), maar ja, ik ben geen keizer! Patrick.
Bord 4 Zwart: Gert De Block (1652) – Wit: Robin Verstraete (NC) 3-1
Burcht liet een school visjes uit haar kweekvijver op ons los maar dat werd geen onverdeeld succes : in een mum hadden we er drie aan onze haak. Mijn tegenstander was een sympathiek baasje van-ik schat- tien jaar dat al in de eerste tien zetten pardoes twee stukken verloor. Gelukkig begon de jongen niet te wenen toen al om 15:00 de stukken in de doos mochten. Waarschijnlijk wilde hijzelf toch asap gaan spelen (bv. tikkertje in en om het MLS) en ik wilde de WB-manche veldrijden in No(u)may kunnen volgen. Daartoe kreeg ik van Carlo, iemand die elke scheve trottoirtegel in Mortsel met een gps-accuratesse kan duiden, een gouden tip : 'Café De Kroon, hier juist om de hoek richting lichten.' Omdat ik geïnformeerd had naar een echt boerencafeetje met een rokerigheid als van een gaskamer en een goed werkend televisietoestel was ik toch licht ontgoocheld omdat ik er geen koemest op de vloer noch een Leuvense stoof aantrof. Maar de Leffe's smaakten goed en het clienteel en bazin waren in opperbeste stemming. Albert won voor Stybar en Nijs en staat nu riant aan de leiding in de WB-tussenstand. Gert.
- jef
Interclub 09-10 ronde 2
KASK 1 - SKOG 1
- Het beloofde niet gemakkelijk te worden, aan alle borden leek Kask wel hogere elo's te hebben afgevaardigd. Op bord 1 zat de 60-jarige Jef Engelen die vele jaren niet gespeeld had, en met JT snel naar een eindspel T+P en 4 pionnen afwikkelde waarin remise lange tijd in de schuif zat, maar waarbij Jan plots toch een pion verloor en daarna de partij. Misschien heeft onze voorzitter de tijd deze week om dit eens van naderbij te belichten. Eerder was er op bord 5 redelijk snel en redelijk terecht een remise overeengekomen na een franse opening bij Jean Moeyerson en Lino, en had Stijn op 4 een blunder van Leo Boeye afgestraft met winst. Bart op 2 zat urenlang in een remise-achtige stelling te loeren naar een kans tegen Y.Lavrenov, maar de logische remise kwam uiteindelijk toch op het resultatenformulier. Onze twee Verhulstjes verloren. Beiden nogal kansloos vond ik, maar ze mogen me tegenspreken. Ik had bij Tobias het gevoel dat hij nooit een remisehaven heeft gezien en onderuit ging in een ijzersterke koningsaanval van zwart, en Mike Van den Abbeele gaf Nikolaas het nakijken na Dd3 valt Tc4 en pion g6 tegelijkertijd aan.
Het onderwerp van gesprek echter was de geluidshinder. We speelden net niet op de Sinksenfoor, of in het MLS tijdens de koffiepauze van een toneelvoorstelling, maar het leek er wel wat op. Boven de zaal bevindt zich een spelletjes(games) zaal waar tientallen jongeren videogames kunnen spelen, in een nogal luidruchtig kader. De toog bevindt zich ook vlak aan de ingang naar de schaakafdeling, maar er is geen afsluitende tussendeur. Elke keer iemand boven het toiletwater doortrok borrelde de vloeistof met energetische kracht door de afvoerbuizen vlak boven de hoofden der denkende spelers. Het werd Tobias vanaf het begin te veel, hij stak al zijn gram in het vervloeken van de speelomstandigheden, keek de hele tijd geërgerd naar boven, waar zich de boosdoeners bevonden die zich van geen kwaad bewust waren, en bracht het niet op zijn energie in zijn stelling te steken, eindigende met de verklaring dat hij "hier nooit meer wil spelen, en dat de club de volgende jaren maar anderen hier naar toe moet sturen". Waarop zijn broer zich prompt aansloot. Problemen dus voor ons, en ik denk dat JT deze week een brief of een mail naar Luc Cornet zal moeten sturen om te wijzen op het feit dat wij nu spelers hebben die de volgende edities afzien van deelname aan IC in het lokaal van de Kask !
De reden dat ik dit verslag schrijf, en niet iemand van Skog 1 vindt u in het verslagje van Skog 3. - carlo
KASK 2 - SKOG 3
- Vorige dinsdag speelde Frank Schrickx tegen Wim in het clubkampioenschap, 2e afdeling. Vandaag trad Frank, voor Kask, ook tegen ons aan, niet tegen Wim op bord 1, maar wel op bord 4 tegen Wout, dit maar om te zeggen dat wij dus voor een elomuur stonden. Kort na 2h meldde Kask plotseling dat mijn tegenstrever aan bord 2 niet zou komen, en ik won dus met forfait. Als we nu op drie borden nog één puntje konden pakken, dan was een matchpuntje misschien toch nog onverwacht ons deel ! Het mocht niet zijn. Wim ging tegen Dimitri Logie helemaal kapot aan een koningsaanval (knap gespeeld van Dimitri hoor !), Quinten leek me met zwart lange tijd te zullen kunnen standhouden tegen Maurice Engelaar, maar moest uiteindelijk toch de koning leggen, en Wout bracht het resultaat van de dag op zijn naam door remise te houden ! Uitslag 8-7 voor Kask 2. Na de 0 matchpunten van vorige ronde (groene tafel), staan we nu op 0 matchpunten na 2 ronden. Van paniek is nog geen sprake, maar het wordt wel stilaan tiojd om ons te herpakken en eens te winnen !
- carlo
Anderlecht 5 - SKOG 4
- 18/10//09 Anderlecht 5 - SKOG 4 10-6
Bord 1 Wit: Julien Campeert (1958) - Zwart: Luc Patyn (1695) 3-1
Onze eerste IC ontmoeting op verplaatsing dit jaar, en meteen ook de vermoedelijk zwaarste, gezien een stevig ELO overwicht van Anderlecht 5. Niet uit verdwaalangst maar wel voor het vermaak onderweg hebben twee ploegleden hun GPS meegebracht, overduidelijk een prachtige uitvinding. Twee Hollandse madammen pretenderen de Brusselse straten en schaakclubs te weten liggen; na een tiental instructies "200m verder rechts" en soortgelijke, zegt plots de ene links, de andere rechts. We gaan rechtdoor en horen: "nog 100 meter en u hebt uw bestemming bereikt". En dat laatste was juist. Subliem, met zulke logica gaan wij zeker winnen. Alhoewel. Mijn tegenstander heeft met 1909 ruim voldoende ELO en dat is er ook aan te merken; hij speelt degelijk, bouwt de zaak stevig uit, en overklast mij volledig. Mijn stelling verbrokkelt een beetje, veel initiatief wordt mij niet gegund, en ik zie al snel zeven pionnen op mij afkomen, stap voor stap, als een brede pletwals. Het heeft dan ook niet mogen zijn. Op de terugweg, bij gebrek aan radio, surf ik op de intergolven om al snel te vernemen dat we dan toch ergens gewonnen hebben: 59% neen, bij zo'n 35% opkomst. De bammerse betonboeren mogen hun zwanenzang inzetten. Luc.
Bord 2 Zwart: Dinko Giadrosic (1937) – Wit: Jef De Meyer (1678) 3-1
In een damepion opening verlies ik na 12 zetten een pion. Geen dramatisch gegeven want de openlijn wordt vlug een sterk wapen voor een van mijn torens. Ik kan blijvend druk uitoefenen op de koningsvleugel en dacht mijn pion met voordeel terug te winnen, maar zwart “schwindelde” zich uit de problemen. We komen uiteindelijk in een eindspel terecht waar wit 4 pionnen op de damevleugel en 1 pion op de koningsvleugel heeft plus een loper op de witte velden. Zwart heeft 3 pionnen op de beide vleugels en een sterk paard. Zwart heeft dus nog steeds zijn plus pion. De overmacht van zwart op de koningsvleugel wordt uiteindelijk doorslaggevend. Dan maar opgeven met veel pijn in het hart. Jef.
Bord 3 Wit: Fabrice Roblet (1627) – Zwart: Patrick Van Hecke (1657) 1-3
Openingszetten: 1)d4 – Pf6; 2)f4 - …. Dit heb ik in mijn schaakcarrière nog nooit meegemaakt. Als eerste conclusie stel ik dat alle lopers van zowel wit of zwart zich zeer moeilijk kunnen ontwikkelen in deze stelling. Op zet 10 offer ik er eentje tegen twee pionnen. Ik kon met die loper toch niets doen. Als compensatie verover ik het centrum en zet ik de koning in zijn blootje. De volgende tien zetten werken de witte stukken zo slecht samen dat ze uiteindelijk elkaar in de weg lopen. Met een dame, toren en een paard blaas ik uiteindelijk heel de witte stelling op. Het resultaat is mat op zet 21. Zo zou het elke keer moeten gebeuren! Patrick.
Bord 4 Zwart: Manuel Rando (1622) – Wit; Gert De Block (1652) 1-3
Wat een van mijn mooiste partijen ooit had kunnen worden ontaardde in een nachtmerrie. De opening was Frans maar al rap stond ik beter : beter ontwikkeld, twee centrale torens, twee lopers die zonder obstructie naar de zwarte koningsstelling keken en een dame die ik neerplofte op h5. Een offerfestijn volgde, de toeschouwers ook maar toen het tijd werd om te gaan oogsten maakte ik enkele mindere zetten waardoor de aanval strandde. Gisterenavond op Fritz geanalyseerd en er is nog meer aan het licht gekomen dan in de eerste (café-)analyse : gedurende een zet of tien een +2.50 tot +6.50. Rond 18.00 (toen het kalf eigenlijk al verdronken was) weigerde ik ook nog eens remise. Een namiddag om snel te vergeten ook al werden we hartelijk ontvangen door de Anderlechtnaren die ons zelfs trakteerden op taart. Gert.
PS: De ELO waarden tussen haakjes zijn deze die momenteel worden weergegeven op de KBSB lijst. Waarom er een verschil is met de ELO’s van de IC weet ik niet.
- jef
Interclub 09-10 ronde 1
SKOG 3 - Borgerhout 5
- Ik had vooraf Bgt 5 zwakker ingeschat, maar ze kwamen toch op met Jos Mollekens op bord 1, veteraan van vele oorlogen. Wim had er de nodige moeite mee, trachtte een vesting op te bouwen met toren en loper tegen dame, maar de sluwe vos manoeuvreerde zich toch naar een winststelling. Voordien had een voortreffelijk spelende Quinten probleemloos gewonnen tegen een zwakkere tegenstander, en had ik met zwart remise gemaakt na een eerder voorzichtige, redelijk vlakke partij. Remise spelen met zwart en op verplaatsing gaan winnen ? Dat zou pas mooi zijn. Op bord 3 speelden Wout en Paul Hanssen tegen elkaar (PH speelt IC voor Bght). In een stelling van D en elk 3 pionnen gaat Wout in de fout, dat rijmt, en komt plots onnodig verloren staan. Maar de ervaren rot PH maakt het toch niet af zeker, en sleept zich tot verbazing der omstaanders naar een remisestelling. Oef, toch nog de 2-2 op het bord. Tevreden ? Hmm, een beetje wel, een beetje niet. Maar vermits we op een bepaald moment 1.5-2.5 hadden kunnen verliezen, dan toch eerder het eerste.
- carlo
SKOG 4 - KGSRL 16
- 27/09/09 SKOG 4 – KGSRL 16 9-7
Bord 1: Patyn L. (1695) - Ninclaus W. (1514) 0.5-0.5
Een wilde partij, erg tactisch, niemand rokeert, zwart valt meteen aan, maar dat kost hem een stuk tegen twee (vrij)pionnen op ab. Ik zie nog een manier om extra materiaal te winnen, maar verwissel twee zetten wat een kwaliteit kost; remise. Luc.
Bord 2: Van Hecke P. (1657) - Robbe G. (1500) 0.5-0.5
De eerste 10 zetten van mijn partij speel ik op automatische piloot. Met zwart speel ik het Benko gambiet dat wit op de 5de zet weigert met b6. Op zet 11 word ik wakker en doe een experimentje.In plaats van de witte loper naar b7 te spelen volgens het boekje schuif ik hem naar d7. Blijkbaar een ramp want de volgende 20 zetten is het voor mij pompen of verzuipen. Na de eerste remise van superinvaller Bart bieden zowel de Gentse borden 1 en 2 remise aan. Ik nam dit voorstel prompt aan, Gert stond immers gewonnen op bord 3. Patrick.
Bord 3: De Block G. (1652) – Desmet O. (1494) 1-0
Zoals elk jaar kijk ik enorm uit naar de nationale schaakcompetitie. Ik speel al jaren in vijfde afdeling en dit moet zowat mijn 16de seizoen zijn. Omdat mijn ELO vorig jaar gedaald is (o.a. door een desastreus Open Brasschaat) zijn enkele oude tijgers over me heen gesprongen en ben ik dit jaar laatste bord. Beter doen dan Patrick vorig jaar is onmogelijk want die haalde een indrukwekkende 11 op 11. Met een fris hoofd vatte ik mijn partij aan. Helemaal gerust was ik er niet in want ik moest tegen ene Desmet Olivier (beetje minder dan 1500 is de man gemiddeld waard) en die had ik bezig gezien op het Ajuinentornooi : uitstekende stellingen tegen vaak veel hogere elo's. Op het tornooi van Burcht vorige week probeerde ik eens een Grand Prix-attaque en dat pakte geweldig goed uit dus waagde ik mijn kans opnieuw ermee. Om een lang verhaal kort te maken : het was geen blitse overwinning (m.i. stond ik wel steeds een tik beter) maar werkschaak was toch net genoeg om uiteindelijk vlotter dan verwacht de zege binnen te rijven. En eigenlijk was ik ook wel verplicht om te winnen want onze drie andere borden kwamen remise overeen. Het is wel fijn te weten dat mijn ploegmaats zo'n onwankelbaar geloof hebben in mijn “schaakkunnen”. Hop met de beentjes en op naar een volgende clash. Gert.
Bord 4: Peeters B. (1461) – Van Den Heede C. (1206) 0.5-0.5
Laten we de opening maar “een onorthodox damegambiet” noemen. Met de witte dame op f3 en het koningspaard op e2 kunnen we op zijn minst spreken van een niet alle daagse variant. Bart moet danig van zijn melk geweest zijn want na een ruilactie in het centrum stond hij plots een pion achter. Wit had zich een gezonde vrijpion verschaft op d4. Het idee van zwart: vrijpion blokkeren en nadien bestoken met zwaar geschut was een goed alternatief. Doch wat zwart ook deed, wit vond steeds de juiste zetten. Uiteindelijk stelde wit ( ja wit) remise voor na zeven op een rij (de d-lijn). De witte vrijpion stond nog netjes op d4. De torens en dame van beide partijen, zwart er voor en wit er achter. Dankbaar nam Bart het aanbod aan want zoals je reeds las in het verslag van Patrick stond Gert gewonnen. Indien wit wat meer aanvallend initiatief had genomen, dan had Bart het waarschijnlijk toch moeilijk gekregen om een halfje uit de brand te slepen. Blijkbaar was VDH content met het behaalde resultaat?!
De eerste 2 punten zijn binnen!
- jef






